Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2016

Ταΰγετος:” Ο Αγιολιάς ή Προφήτης Ηλίας στην κορφή του” ...

«…κουράγιο φτάσατε, βοήθειά σας, ο Προφήτης θα σας βοηθήσει να φτάσετε και να προσκυνήσετε..»! Αυτά είναι συνήθως τα λόγια άλλων προσκυνητών οι οποίοι αντιλαμβανόμενοι την δυσκολία αλλά και την κόπωση όλων όσων καταφθάνουν στο μικρό εκκλησάκι στην κορυφή του Ταϋγέτου τους ενθαρρύνουν ώστε να ολοκληρώσουν τον σκοπό της ταλαιπωρίας τους που είναι το προσκύνημα στον Προφήτη Ηλία.


Ο Προφήτης Ηλίας στον Ταυγετο Εκεί οι προσκυνητές, αν και οι περισσότεροι μεγαλωμένοι στις μεγαλουπόλεις, δεν είναι σαν τους πολλούς που φαίνονται αμίλητοι, απρόσωποι και εσωστρεφείς. Η παρουσία όλων στην κορυφή του Ταϋγέτου έχει έναν κοινό σκοπό: Το προσκύνημα στον Προφήτη Ηλία. Έναν σκοπό για τον οποίο το αρσενικό βουνό ο Ταΰγετος, έβαλε τους δικούς του όρους για να επιτευχθεί και δεν είναι άλλος από την κοπιαστική ανάβαση. Όλοι λοιπόν μαζί εκπληρώνοντας αυτό τον σκοπό στο τέλος της βραδιάς, την παραμονή της εορτής , τους βρίσκει ενωμένους, φίλους και ζεστούς ο ένας προς τον άλλον.

Ίσως τελικά η εορτή αυτή , του Προφήτη Ηλία , εκεί ψηλά στην κορφή του Ταϋγέτου να έχει αυτό το βαθύτερο νόημα: Την σμίξη όλων των ανθρώπων όποιας κοινωνικής τάξης, σε μια περιπέτεια ακόμη και επιβίωσης με στόχο να αντιληφθούμε επιτέλους όλοι, ότι οι άνθρωποι έχουμε ακόμα και στις ημέρες μας την ανάγκη των συνανθρώπων μας!! Με το σούρουπο αρχίζει η προετοιμασία για το άναμμα των δυο φωτιών, μια προς τη πλευρά της Λακωνίας και μια προς τη πλευρά της Μεσσηνίας. Οι φωτιές συντηρούνται όλη σχεδόν τη νύχτα και ανάβουν με μισολιωμένα κεριά και λιβάνι που φέρνουν οι προσκυνητές. Το λιωμένο λιβάνι «κυλάει» από τα μικρά ανοίγματα του κύκλου από πέτρες και οι φλόγες χαιρετούν τις αντίστοιχες φωτιές που ανάβουν τα χωριά που βρίσκονται στις χαμηλότερες πλαγιές του βουνού.

Η θέα των πιστών που ολοένα ανεβαίνουν στην κορυφή ακόμα και τη νύχτα και οι οποίοι διακρίνονται από τους φακούς που κινούνται συνεχώς δημιουργεί ένα όμορφο συναίσθημα. Είναι η νύχτα της εορτής του Προφήτη , αλλά και η μεγάλη εορτή του εκπληκτικού αυτού βουνού.Όσο απρόσιτο και επιβλητικό δείχνει όταν το κοιτάς από χαμηλά που το χειμώνα γνωρίζεις ότι παλεύει με τους ανέμους, τα χιόνια και τις κακουχίες της μανιασμένης φύσης , τόσο φιλόξενο, ήμερο και ζεστό δείχνει στην εορτής της μικρής εκκλησίας του στην σαν πυραμίδα κορφή του. Η καμπάνα κτυπάει στις 2 το πρωί και η λειτουργία διαρκεί μέχρι την ανατολή. Ανατολή που όλοι περιμένουν και κοιτούν προς τη πλευρά του Πάρνωνα απ’ όπου ξεπροβάλει ο ζωοδότης ήλιος, κόκκινος σαν τη φωτιά.

Τότε οι άνθρωποι μετακινούνται προς τα δυτικά για να απολαύσουν στα αχνά χρώματα της αυγής το φαινόμενο της πυραμίδας. Της σκιάς δηλαδή της πυραμιδοειδούς κορφής του Ταϋγέτου που σχηματίζεται μέσα στο Μεσσηνιακό κόλπο στον ορίζοντα της δυτικής Μεσσηνίας. Ένα μοναδικό φαινόμενο, μια στιγμή μαγική, ονειρεμένη, που αφήνει τους πάντες άφωνους. Και ξαφνικά η κορφή αδειάζει. Δεν πρέπει ν’ ανέβει ψηλά ο ήλιος γιατί η κατάβαση θα δυσκολέψει. Παρατηρούμε ανατολικά και δυτικά στις πλαγιές του βουνού, να κυλού...


Πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου