Δευτέρα, 2 Μαΐου 2016

Τι λέει ένας ιατροδικαστής για τα φρικτά μαρτύρια του Κυρίου..

Ο Φίλιππος Κουτσάφτης περιγράφει βήμα βήμα τις επιπτώσεις των Παθών (με έξι ανακρίσεις και τέσσερις βασανισμούς) και εξηγεί πώς προήλθε ο θάνατος του Χριστού στον Σταυρό. Ο Φίλιππος Κουτσάφτης είναι προϊστάμενος της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Αθηνών. Εχει κληθεί να μελετήσει και να αποφανθεί για τα μεγαλύτερα σύγχρονα εγκλήματα και οι εκθέσεις του προσέφεραν πολύτιμα στοιχεία στις Αρχές. Αυτή τη φορά όμως κλήθηκε να κάνει μια διαφορετική «νεκροψία» και «έκθεση» για το μαρτύριο και τον θάνατο του Ιησού.


Έχει κάνει μια βαθιά μελέτη του θέματος, εξετάζοντας όλες τις πηγές και αναλύοντας τα Πάθη και τον θάνατο του Ιησού με επιστημονικό τρόπο. Η ανάλυση στα αίτια θανάτου του Ιησού, την επίπτωση κάθε βασανιστηρίου αλλά και την ψυχοσωματική κατάσταση του Χριστού, είναι πραγματικά συγκλονιστική, και καταρρίπτει όλες οι θεωρίες που αμφισβητούν ότι ο Χριστός πέθανε πάνω στον Σταυρό, με τελικό σκοπό να αμφισβητηθεί η Ανάστασή Του.
Διαβάστε και φρίξτε, με τη συνέντευξη:

– Κύριε Κουτσάφτη, τα στοιχεία που έχουμε στα χέρια μας από τις Γραφές, την παράδοση της Εκκλησίας και τις ιστορικές πηγές μάς δίνουν μια πλήρη εικόνα για τα μαρτύρια του Χριστού;
– Βεβαιότατα. Ξέρουμε πάρα πολλά στοιχεία και θα έλεγε κανείς ότι μπορούμε να βγάλουμε ένα πόρισμα. Ελπίζω να μην ακούγεται ασεβές αυτό το τόλμημα σε ορισμένους, γιατί τόλμημα είναι. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι το θείο πάθος είναι εκούσιο. Ο Κύριος με τη δική Του θέληση δέχτηκε τα πάντα, γι’ αυτό ακόμα και την ώρα που τα καρφιά έσκιζαν τις σάρκες του και τρυπούσαν τα οστά Του αυτός προσευχόταν για τους σταυρωτές Του, πράγμα πρωτοφανές.

– Ποια ήταν λοιπόν η επίπτωση των Παθών;
– Αυτό που πρέπει όλοι να γνωρίζουν είναι ότι τα Πάθη είναι ψυχοσωματικά. Ο Χριστός, όταν φεύγει από τον Μυστικό Δείπνο και πορεύεται για να προσευχηθεί,αφήνοντας λίγο πιο μακριά τους τρεις μαθητές (Πέτρο, Ιάκωβο και Ιωάννη),εμφανίζεται με βάση τις Γραφές εκστατικός σαν κάτι δυσάρεστο να περιμένει. Στο τέλος (ενώ οι μαθητές δεν έχουν αντιληφθεί τι συμβαίνει) ο Ιησούς προσεύχεται για τρίτη φορά και τρέχει από το μέτωπό του ιδρώτας και αίμα. Αυτό το σημείο της διήγησης περί «αιματηρού ιδρώτα» αμφισβητήθηκε πολύ έντονα γιααιώνες. Ο Ευαγγελιστής όμως γράφει κάτι που ήταν αδιανόητο και πρωτοφανές χωρίς να τον νοιάζει αν θα τον αμφισβητήσουν ή αν θα πουν ότι γράφει φανταστικά πράγματα.


Πράγματι, λοιπόν, το Ευαγγέλιο 2000 χρόνια μετά δικαιώθηκε, καθώς η Ιατρική πρόσφατα αποφάνθηκε ότι υπάρχει ένα σπάνιο συνοδό σύμπτωμα του οργανισμού με αυτά τα χαρακτηριστικά όταν κάποιος βρεθεί σε μεγάλη ψυχοσωματική ένταση. Ξέρουμε πλέον από τη σύγχρονη επιστήμη ότι οι ιδρωτοποιοί αδένες είναι διάσπαρτοι στο σώμα, αλλά οι πολυπληθέστεροι βρίσκονται στις παλάμες, στα πέλματα, στον αυχένα, στις παρειές και στο μέτωπο. Οταν ο άνθρωπος βρεθεί σε μεγάλη ένταση, είναι δυνατόν να γίνει αυτόματη ρήξη μεγάλου αριθμού τριχοειδών αγγείων στο πείραματων αδένων. Το αίμα που απελευθερώνεται αναμειγνύεται με τον ιδρώτα, τον βάφει κόκκινο και στη συνέχεια το παραχθέν μείγμα αναβλύζει στο δέρμα.

Δηλαδὴ ὁ Εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς ἔγραψε τὴν ἀλήθεια. Καταλαβαίνει, ὅμως, κανεὶς σὲ πόσο μεγάλο βαθμὸ ἔντασης βρισκόταν ὁ Ἰησοῦς πρὶν ἀκόμα ἀπὸ τὴ σύλληψή Του. Τὴν ἄλλη μέρα ἤξερε ὅτι θὰ ἀναλάβει τὴν ἀνθρώπινη ἁμαρτία ὡς ἀντικαταστάτης τοῦ πεσόντος ἀνθρώπου καὶ θὰ ἀντιμετωπίσει πάνω στὸν Σταυρὸ τὴ θεία δικαιοσύνη. Δὲν ἤθελε νὰ χάσει τὸ βλέμμα τοῦ πατέρα Του ποὺ ἦταν στραμμένο πάνω Του. Δὲν ἦταν ἡ ἀγωνία Του οὔτε γιὰ τὴ μαστίγωση οὔτε γιὰ τὰ καρφιά.

Τὰ μαρτύρια πρὶν ἀπὸ τὴ Σταύρωση ποιά ἦταν καὶ ποιά ἐπίπτωση εἶχαν; 
 
. Μετὰ τὴ σύλληψη ὁ Ἰησοῦς πέρασε ἀπὸ ἕξι ἐξαντλητικὲς καὶ κακόπιστες ἀνακρίσεις. Ἀπὸ τὸν Ἄννα, τὸν Καϊάφα, τὸ Συνέδριο, τὸν Πιλάτο, τὸν Ἡρώδη καὶ ξανὰ ἀπὸ τὸν Πιλάτο. Στὰ μεσοδιαστήματα κακοποιήθηκε μὲ τέσσερις πολύωρους καὶ βάρβαρους βασανισμούς. Μεταξὺ τῶν ἀνακρίσεων καὶ τῶν βασανισμῶν σύρθηκε ἁλυσοδεμένος καὶ δερόμενος ἕξι φορές. Ἡ ἀπόσταση ποὺ διήνυσε μὲ τὶς ἁλυσίδες ἦταν περίπου ἕξι χιλιόμετρα. Καὶ ὅλα αὐτὰ νηστικός, διψασμένος καὶ ἄυπνος.

Οἱ πιέσεις τί ρόλο ἔπαιξαν; 
 
. Τοῦ ἀσκήθηκε ἔντονη ψυχοσωματικὴ βία, τὸν ἔγδυσαν τρεῖς φορές, τὸν ἕντυσαν ἄλλες τόσες, τὸν μαστίγωσαν, τοῦ φόρεσαν τὸ ἀκάνθινο στεφάνι καὶ τοῦ φόρτωσαν τὸν βαρὺ Σταυρό. Στὶς ἀνακρίσεις τὸν διέσυραν καὶ τὸν ἐξευτέλισαν. Ἤθελαν μὲ κάθε τρόπο νὰ τὸν κάνουν νὰ λυγίσει.

Μεταξὺ ἄλλων, μαστιγώθηκε. 
 
. Ναί. Ἡ μαστίγωση γινόταν μὲ φραγγέλιο, ποὺ εἶχε λουριὰ μὲ ἀπολήξεις σφαιρίδια καὶ ἄκρες ἀπὸ κόκαλα. Κάθε φορὰ ποὺ ἔπεφτε στὸ σῶμα τὸ μαστίγιο, αὐτὰ τὰ ἀντικείμενα ἔμπαιναν μέσα στὶς σάρκες καὶ ὅταν τὸ τραβοῦσε ὁ βασανιστὴς γιὰ νὰ ξαναχτυπήσει ἔσκιζαν τὸ δέρμα. Οἱ πληγὲς ποὺ προκάλεσαν ἦταν φοβερὲς σὲ ὅλη τὴν ὀπίσθια ἐπιφάνεια καὶ τὴν πλάγια κοιλιακὴ καὶ θωρακικὴ χώρα, ποὺ πρέπει νὰ ἦταν καταματωμένη. Πρέπει νὰ ἔχασε πολὺ μεγάλη ποσότητα αἵματος ὁ Χριστὸς μόνο ἀπὸ αὐτό.

Ὡς πρὸς τὸν Σταυρὸ ποὺ κουβάλησε; 
 
. Ὅταν ὁ Κύριος φορτώθηκε τὸν Σταυρό, ἔπρεπε νὰ κουβαλήσει ἕνα ξύλο ποὺ δὲν ἦταν πλανισμένο (ὅπως τὸ βλέπουμε στὶς ἁγιογραφίες). Ἦταν δύο κορμοὶ γεμάτοι σκληρὸ φλοιὸ καὶ ρόζους καὶ καταλαβαίνετε τί ἔγινε, ὅταν πέταξαν πάνω στὴν πλάτη του τὸ ὁριζόντιο τμῆμα. Τὴν ἤδη καταματωμένη πλάτη ἀπὸ τὴν μαστίγωση. Αὐτὸς ὁ βαρὺς κορμὸς μπῆκε μέσα στὶς πληγὲς προκαλώντας ἀφόρητο πόνο. Στὴ συνέχεια ὁ Ἰησοῦς κυριολεκτικὰ σέρνει τὰ βήματά Του καὶ ὑποφέρει. Πλέον δὲν ἔχει ἀνάσες καὶ ἀρκετὸ ὀξυγόνο. Τὸ αἷμα Του λιγοστεύει καὶ κάποια στιγμὴ λυγίζουν τὰ γόνατά Του καὶ εἶναι ἀδύνατον νὰ προχωρήσει.

Περιγράφετε μία κατάσταση ποὺ σχεδὸν δὲν ἀντέχεται μὲ βάση τὰ ἀνθρώπινα μέτρα. 
 
. Ναί. Πιστεύω, ἂν δὲν ἦταν ὁ συγκεκριμένος, ἐκεῖ θὰ εἶχε πεθάνει. Κανονικά, μὲ βάση τὴ λογική, ἐκεῖ (στὴν πορεία πρὸς τὸν Γολγοθὰ) θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι τὸ τέλος.

Ὡστόσο, ὁ Χριστὸς φτάνει τελικὰ μέχρι τὴ Σταύρωση. Ἐκεῖ τί ἀκριβῶς γίνεται; 
 
. Ἐκεῖ οἱ σταυρωτὲς ξαπλώνουν τὸν Ἰησοῦ πάνω στὸν Σταυρὸ καὶ τοῦ καρφώνουν τὰ χέρια καὶ τὰ πόδια. Γιὰ τὸ ἀκριβὲς σημεῖο τοῦ καρφώματος ὑπάρχουν δύο ἐκδοχές: τὸ ἐσωτερικό τῆς παλάμης, ποὺ φαίνεται καὶ σὲ πολλὲς εἰκόνες, ἢ τὸ κέντρο τῆς ἔσω ἐπιφανείας τῶν καρπῶν. Ἡ πρώτη ἐκδοχὴ εἶναι γιὰ μένα ἡ πιὸ προσιτή. Ἡ παλάμη ἔχει μικρὸ πάχος, μεγάλη ἐπιφάνεια καὶ λόγῳ τῶν τενόντων καὶ τῶν περιτονιῶν δὲν σκίζεται τὸ δέρμα. Ὑπάρχουν καὶ τὰ μετακάρπια ὀστᾶ, ποὺ μποροῦν νὰ συγκρατήσουν τὸ βάρος. Ἄν, πάντως, τὸ καρφὶ μπῆκε ἀνάμεσα στὰ δύο κόκαλα, κερκίδα καὶ ὠλένη, ἔχουμε τραγικὸ πόνο, γιατί τραυματίστηκε τὸ μέσο νεῦρο. Σκεφτεῖτε ὅτι ἂν ἀκουμπήσουμε ἐλάχιστα τὸ νεῦρο τοῦ ἀγκώνα, νιώθουμε ἔντονο πόνο. Φανταστεῖτε νὰ περάσει καρφὶ ἀπὸ αὐτὸ τὸ νεῦρο. Ὡς πρὸς τὸ κάρφωμα τῶν ποδιῶν οἱ δύο ἐκδοχὲς εἶναι ὅτι σταύρωναν τὰ πόδια καὶ τὸ καρφὶ περνοῦσε ἀπὸ τὸ ἕνα πόδι στὸ ἄλλο ἢ ὅτι καρφώθηκαν παράλληλα. Εὑρήματα τοῦ 1968 σὲ τάφους στὴν Ἀνατολικὴ Ἱερουσαλὴμ μᾶς δείχνουν ὅτι ὑπῆρχαν καὶ ἄλλοι ποὺ σταυρώθηκαν στὰ πόδια μὲ τὸν πρῶτο τρόπο.

Ὁ θάνατος τελικὰ ἀπὸ τί ἐπῆλθε; Γνωρίζουμε; 
 
. Μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι ἦταν ἕνας θάνατος ἀργὸς καὶ λίαν βασανιστικός. Μὲ τὴν ἀνύψωση τοῦ Σταυροῦ ὁ Χριστὸς ἀντιμετωπίζει μία σειρὰ ἀπὸ δυσμενεῖς παράγοντες: – Ὑποχρεωτικὴ ὀρθοστασία, ποὺ τοῦ δημιουργεῖ ὀρθοστατικὴ ὑπόταση. – Ὑποχρεωτικὴ ἀκινησία, ποὺ δὲν δίνει τὴ δυνατότητα τὸ φλεβικὸ αἷμα νὰ ἐπιστρέψει στὴν καρδιά. – Εἰδικὴ στάση τοῦ θώρακα, μὲ τὸ βάρος τοῦ σώματος νὰ εἶναι σὲ μόνιμη ἔκπτυξη καὶ νὰ δυσκολεύει φοβερὰ τὴν ἀναπνοή. Δὲν μπορεῖ νὰ κάνει ἐκπνοὴ παρὰ μόνο εἰσπνοή. Αὐτὸ συντόμευσε τὸν θάνατό Του. Ἐπιπλέον ἀντιμετωπίζει ἐπιπλοκὲς τραυμάτων, αἱμορραγία, ἀφυδάτωση, πείνα, δίψα καὶ ἐξάντληση.

Τὸ τελικὸ «πόρισμα»; 
 
. Ἐπρόκειτο γιὰ πολυπαραγοντικὸ θάνατο. Πολλὰ πράγματα ἔδρασαν γιὰ τὴν κατάληξη, μὲ τελικὸ αἴτιο τὴν ἀσφυξία μαζὶ μὲ τὴν κυκλοφορικὴ ἀνεπάρκεια. Μία σημαντικὴ λεπτομέρεια εἶναι καὶ ἡ ἐπιδρομὴ τῶν σαρκοφάγων ἐντόμων. Τὸ αἷμα φέρνει ἀπὸ πολὺ μακριὰ ἔντομα ποὺ κόβουν κομμάτια ἀπὸ τὶς πληγὲς ἑνὸς ἀκίνητου ἀνθρώπου! Οἱ πιὸ φοβερὲς στιγμὲς γιὰ τὸν Κύριο ἦταν μετὰ τὸ κάρφωμα στὸν Σταυρό.

Πῶς ἐξηγεῖτε τὴν ἀντοχὴ ποὺ ἔδειξε; 
 
. Ὁ Χριστὸς δὲν πέθανε πρὶν ἀπὸ τὴν Σταύρωση γιατί ὑπῆρχε λόγος. Ὑπερέβη τὰ ἀνθρώπινα μέτρα καὶ γιὰ μένα τὸ ὅτι ἄντεξε καὶ ἀνέβηκε στὸν Σταυρὸ εἶναι ἀκόμα ἕνα δεῖγμα τῆς θεότητάς Του.

Μπορεῖτε νὰ μᾶς περιγράψετε τί αἰσθανόταν ὁ Ἰησοῦς φορώντας τὸ ἀκάνθινο στεφάνι; 
 
. Πρῶτα πρῶτα, νὰ σᾶς πῶ ὅτι εἶναι πρωτοφανὴς τρόπος ἀντιμετώπισης. Ποτὲ πρὶν δὲν εἶχε γίνει κάτι τέτοιο καὶ ποτὲ ξανὰ δὲν ἐπαναλήφθηκε. Ἐπρόκειτο γιὰ φρίκη! Τὸ κατασκεύασαν ἀπὸ μία τζιτζιφιά, εὐλύγιστο φυτὸ ποὺ εὐδοκιμεῖ στὴν περιοχή, μὲ πολὺ μεγάλα καὶ σκληρὰ ἀγκάθια. Μέχρι τότε τὰ στεφάνια τῶν καταδίκων ἦταν σιδερένια καὶ προσαρμόζονταν μὲ βάση τὴ διάμετρο τοῦ κρανίου. Ἐδῶ ἦταν βασανιστήριο. Τὸ τριχωτό της κεφαλῆς εἶναι ἀγγειοβριθέστατο. Ἔχει πολὺ καλὴ αἱμάτωση καὶ εἰδικὴ νεύρωση. Ἡ αἱμορραγία, λοιπόν, ἦταν μεγάλη καὶ ἀφόρητος ὁ πόνος ἀπὸ τὰ ἀγκάθια στὰ νεῦρα.

Κατὰ καιροὺς ἔχουν ἀκουστεῖ θεωρίες ὅτι ὁ Χριστὸς δὲν εἶχε πεθάνει στὸν Σταυρὸ καὶ ὅτι ἔτσι δικαιολογεῖται (λογικὰ) ἡ Ἀνάστασή του. Κατὰ τὴ γνώμη σας, αὐτὸ μπορεῖ νὰ στέκει; 
 
. Τυχαία ἔγινε, νομίζετε, ὁ λογχισμὸς τῆς πλευρᾶς; Καθόλου τυχαία. Αὐτὸ τὸ γεγονὸς εἶναι τὸ πιστοποιητικὸ τοῦ θανάτου. Ἡ λόγχη τρύπησε τὴν πλευρὰ καὶ βγῆκε «αἷμα καὶ ὕδωρ». Ἀπὸ ὅποια πλευρὰ καὶ νὰ ἔγινε ὁ λογχισμός, μὲ αὐτὸ τὸ βαρὺ ὅπλο τῶν δυόμισι μέτρων, δὲν ὑπάρχει περίπτωση ὁ ὁποιοσδήποτε νὰ μείνει ζωντανός. Μὲ τίποτα!

Ἄρα καταρρίπτονται ὅλα; 
 
. Φυσικά. Οἱ ἀρνητὲς βέβαια λένε ὅ,τι θέλουν, ἀλλὰ δὲν καταλαβαίνω γιατί ἀσχολοῦνται μὲ τὸν Χριστό, ἀφοῦ γι’ αὐτοὺς δὲν ὑπάρχει.






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου